klinische opname

eerst maar even voorstellen: ik ben een alleenstaande (wel een vriendje ) moeder van 43 jaar met een zoon van 15 jaar met pdd-nos. Bram is op gaan vallen op 2 momenten in zijn leventje: met 6 jaar (kreeg verlatingsangst n.a.v. scheiding) en met 12 jaar (start middelbare school). Toen hij startte op de middelbare school ging het al snel mis. Bram raakte in paniek, wilde niet meer leren, kreeg woedeaanvallen, fietste zomaar naar huis waar ik hem dan vond..totaal verkrampt en geblokkeerd op de bank. Bij ggz kregen we in eerste instantie de diagnose add. Bram ging naar een andere school, een nivo lager, voor het maken van een nieuwe start. Maar ook hier liep Bram vast, had moeite met schakelen van thuis naar school, raakte steeds meer in paniek en ging uiteindelijk niet meer naar school. Leerplicht werd ingeschakeld, psychisch onderzoek werd uitgebreid: diagnose pdd-nos. Bram kreeg risperdal. Ook op deze school ging het mis en Bram ging dit schooljaar naar de Berkenschutse voor Speciaal Onderwijs. Daar is hij maar mondjesmaat naar toe gegaan.Al snel is ons geadviseerd hem niet meer te belasten maar therapeutisch te laten behandelen op basis van dagbehandeling. Maar ook hier laat Bram het weer afweten. Vandaag kreeg ik het unanieme advies van betrokken instanties Bram klinisch te laten opnemen bij Herlaarhof in Vught. Om hem te "resetten" en om gezagsverhoudingen in mijn gezin te herstellen.Ik ben er erg verdrietig door, maar zie mijn zoon ook achteruitgaan. Ik zou graag mensen willen spreken (via dit forum) die ervaring hebben met een klinische opname. Gevoelsmatig voelt het zo slecht! Gerelateerd aan zijn pdd-nos heeft Bram een angststoornis...gaat dat dan over wanneer je een kind opneemt? Ik vind het zo onlogisch. Wil er iemand me me meedenken? Alvast bedankt. Ineke