agressie thuis

Hallo allemaal,

Zoals bijna bij iedereen hebben wij ook al heel vroeg gemerkt dat er niet goed was bij onze zoon. Hij reageerde anders, deed dingen heel snel om dan ergens in dat proces een foutje te maken en dan maanden niet eens meer te proberen etc. nu is hij 8 jaar. wij zijn nu bijna een jaar aan het uitzoeken wat er met hem loos is (ik weet dat dat voor veel mensen kort is). Bij mij in de familie zit heel veel autisme in diverse vormen en gradaties, dus die link was snel gelegd na een gesprekje met mijn moeder.

Onlangs zijn er wat ingrijpende dingen gebeurt, met als gevolg dat het gedrag van onze zoon van langzaam slechter worden ineens volledig omgeslagen is naar ronduit dramatisch. door dat zijn gedrag gedurende de jaren stapsgewijs achteruit ging pas je je eigen opvoeding er op aan. uiteindelijk waren wij ook terecht gekomen op het punt waar we nu plotseling zitten, maar het is niet bij te houden.

BJZ over de vloer gehad met ambulante spoedhulp. dat is inmiddels afgerond. Via ander instituut is hij nu gediagnosticeerd met voor 99% zeker PDD/NOS. En nog iets. op dat "iets" zitten we nu nog te wachten. Zelf aan het zoeken geweest met hulp van wat vrienden en familie die werkzaamzijn in de wereld van mensen die een vorm hebben van autisme. Inmiddels ben ik er voor 99% zeker van dat hij Asperger heeft. Uiteraard moet dit nog bevestigd worden door het onderzoekende orgaan. maar nu mijn probleem:

mijn zoon is een schat. lief, lief, aanhankelijk, slim etc. Vanaf dat hij zo omgeslagen is, is hij ronduit agressief. De kerstvakantie maakt het daar niet beter op natuurlijk. Dagelijks maken we een nieuwe planning voor de nieuwe dag. helaas ondervang je daar natuurlijk niet alles mee. Deze week is het zover gekomen dat hij me met een volle vuist in mijn gezicht geslagen heeft, me aangevallen heeft met rotan placemats en met een theedoek in mijn oog geslagen heeft. Daarop heb ik hem dit weekend uit logeren laten gaan om even tot rust te komen, zowel hij als wij. Gelukkig vond hij het zelf ook een goed idee en wilde hij graag logeren bij mijn schoonzusje. Daar is hij vrij goed hanteerbaar. Ook op school gaat het goed. ze merken daar wel dat er iets niet goed zit, maar er zijn geen excessen zoals thuis.

Ik besef heel goed dat dit best wel eens over zou komen als een behoorlijk warrig verhaal. Eigenlijk heb ik maar 1 concrete vraag: Hebben jullie tips om dat agressieve gedrag te stoppen of te voorkomen?

groetjes,

Juliëtte