Hoi allemaal,

ik denk niet dat iemand dit lezen zal, 

maar ik moet het toch even kwijt.

toen ik vanmiddag uit school thuiskwam, (t was superdruk, en ik kwam dus ook doodop thuis) begon mijn moeder een vaag gesprek aan, 

over dat ze die middag naar mijn therapeut ofzo is geweest, Anouk. Uiteindelijk lijkt het alsof ze genoeg moed verzameld heeft, en dan zegt ze het: ik ga voor een grote kans naar een andere school! Als ze me kei hard in mijn gezicht had geslagen was ik nog minder verbaasd. (Niet dat ze dat doet!!!)

maar ik ben zo geschrokken, ook omdat mijn vroegere vriendin daar zit, die ik heel vaak heb opgebeld, maar die nooit reageerde. En het is gewoon…. Ik heb het gevoel alsof er een bom ontploft is In mijn hoofd :( .  

Niet dat ik op deze school vriendinnen heb ofzo, maar hier ken ik alles en iedereen wel. En ik heb ook moeite met verandering, zoals een nieuwe kast of zelfs kussen. Laat staan dit… Ik wil echt voor geen goud naar een andere school, en dan een school voor autistische kinderen… Ik heb al moeite met het feit dat ik autisme heb, een school vol daarvan vind ik iets te vlug gaan. 

Mischien weten jullie hoe ik nu verder moet? Ik zou er blij mee zijn. 

Groetjes, Celise, 13 jaar en PPD-NOS.